7 miesiąc życia dziecka

Zdarza mu się to na razie przez chwilkę, do tyłu i kręci się na brzuszku wokół własnej osi, odpychając się od podłoża rączkami. Siedząc na kolanach mamy postukuje o blat stołu wszystkim, co ma w łapce. Bawi się upuszczając i podnosząc zabawki. Powtarza wielokrotnie te same sylaby, np. ma-ma-ma, da-da-da. Podtrzymywane pod pachy, uwielbia podskakiwać na paluszkach uginając nóżki w kolanach.

10 tydzień ciąży

Pod koniec 10. tygodnia dziecko przestaje być zarodkiem – oficjalnie nazywane jest już płodem. Nabiera też bardziej ludzkiego kształtu. Wyodrębnia się jego głowa, wydłuża tułów. Rosną mięśnie na całym ciele. Największe z nich mogą się już kurczyć i rozprężać. Dziecko porusza się, ale jest jeszcze zbyt małe, abyś to poczuta (jego ruchy widać jednak w badaniu USC). W11. tygodniu ciąży na rączkach maleństwa pojawiają się paznokietki (dziecko potrafi zacisnąć też dtonie w piąstki). W 12. tygodniu zaczynają pracować nerki – maluch może już oddać mocz, który jest wydalany do płynu owodniowego. Dziecko ćwiczy również uktad trawienny: raz po raz otwiera usta i połyka wody ptodowe.

Zobacz na fajnamama.pl 12 tydzień ciąży.

Słone potrawy dla dziecka

Słone lub bardzo słodkie potrawy to ulubione dania mojej 3-letnlej córeczki. Czy mała ma jakieś niedobory? Czy Jej upodobanie do soli i cukru może być niebezpieczne dla zdrowia?

Dosalanie potraw przez dziecko to zwykle wynik naśladowania niedobrych przyzwyczajeń rodziców lub „demonstracja” samodzielności. Tak czy inaczej, nadużywanie soli jest niezdrowe i niepotrzebne. Jej nadmiar obciąża nerki i układ krążenia. Warto zadbać o to, by gotowane dania miały bardziej wyrazisty smak. Można to uzyskać dzięki przyprawom, np. ziołom lub składnikom o naturalnie wyrazistych smakach (np. warzywom: selerowi, czosnkowi, pieczarkom, sosowi pomidorowemu). Nadmiar cukru w diecie również nie jest wskazany: może zaburzać apetyt i powodować otyłość. Jeśli jednak mata lubi stodkie potrawy, lepiej stodzić dania naturalnymi składnikami, np. owocami lub miodem.

Hormon wzrostu

Jest to substancja wydzielana przez gruczoł przysadki mózgowej, decydująca zarówno o prawidłowym wzroście ciała, jak i odnowie jego komórek oraz działaniu układu odpornościowego. Wydzielana jest podczas pierwszych 90 minut snu nocnego, a także w reakcji na głodówkę i skrajnie intensywne ćwiczenia fizyczne. Hormon wzrostu występuje w dużej ilości u ludzi młodych, do trzydziestego roku życia; w starszym wieku i u osób otyłych jego zawartość w organizmie jest niewielka. Spełnia bardzo istotne funkcje: pobudza wzrost komórek układu odpornościowego, a poza tym dobrze jest znane jego korzystne działanie w przypadku chorób z auto-agresji; przyspiesza gojenie ran; pobudza rozwój mięśni, przyspiesza spalanie tłuszczu, zmieniając go w energię; pomaga zrzucić wagę. Pewne preparaty składników odżywczych – aminokwasy arginina, ornityna i dostępna na receptę L-Dopa -przyjmowane na czczo mogą pobudzić wydzielanie hormonu wzrostu u osób starszych. Uwaga: Substancji uwalniających hormon wzrostu nie powinny przyjmować osoby młode, u których nie zakończył się proces wzrostu.

Inozytol

Jest substancją należącą do grupy witamin B, zapobiegającą gromadzeniu się nadmiaru tłuszczu w wątrobie, wspomagającą przemianę tłuszczów i cholesterolu. Łączy się z fosforem, kwasami tłuszczowymi i azotem, tworząc fosfolipidy, które przenoszą tłuszcz i budują błony komórkowe. Wraz z choliną tworzy lecytynę. Inozytol w dużych ilościach występuje w mózgu. Jako składnik pokarmu i preparat uzupełniający daje efekt uspokajający. Zawarty jest w zbożach, nasionach i roślinach strączkowych w postaci kwasu fitynowego, który wiąże wapń, żelazo, cvnk i inne minerały, hamując ich wchłanianie. Aby temu zapobiec, należy zboża i strączkowe gotować bądź spożywać w postaci kiełków. Inozytol obniża poziom cholesterolu, ciśnienie krwi, oraz poziom estrogenów, których duża zawartość w organizmie kobiety może prowadzić do guzów sutka. Wpływa także na zdrowie skóry. Jako dodatek pokarmowy powinno się go przyjmować wieczorem przed snem w dawce 2000 mg. Ułatwia zasypianie i działa przeciwlękowo.

Najlepszym naturalnym źródłem inozytolu są podroby mięsne (nerki, wątroba), drożdże piwne, zarodki pszenicy, kantalupa (odmiana melona), melasa i masło z orzeszków ziemnych. Nie jest ustalone dzienne zapotrzebowanie organizmu na inozytol, ale wielu specjalistów zaleca dawkę 1000 mg. Preparat dostępny w sklepach ze zdrową żywnością.

Ślaz dziki

Występowanie. W Europie i środk. Azji; w Polsce powszechnie na nizinach, również uprawiany.
Surowiec. Kwiat ślazu — Flos Malvae. Równowartościowy surowiec otrzymuje się ze ślazu zaniedbanego — Malva neglecta.
Główne związki. Śluz do 6%, glikozydy antocyjanowe (m.in. mai-wina i delfinidyno-3-glukozyd), kwasy organiczne, fitosterol, sole mineralne.
Działanie. Protectivum, demulcens.
Wodne wyciągi z kwiatów malwy zawierają śluz, który powleka błony śluzowe jamy ustnej, gardła i krtani, chroni ją przed podrażnieniem, łagodzi kaszel, przywraca ruch nabłonka rzęskowego, ułatwia odkrztuszanie i zmniejsza stan zapalny. Powleka on również błony śluzowe przełyku i żołądka, ale działanie jego jest krótkotrwałe, ponieważ następuje szybka hydroliza śluzu i utrata lepkości.
Zastosowanie. Przede wszystkim w nieżycie gardła (laryngitis), krtani (pharyngitis), w napadowym kaszlu ze skąpą wydzieliną, tzw. suchym kaszlu, utrudnionym odkrztuszaniu, chrypce. Pomocniczo (wraz z innymi ziołami) — w łagodnych schorzeniach gardła i krtani, zwłaszcza u dzieci i osób w wieku starszym.

Wymiana stawu biodrowego

Czeka mnie wymiana stawu biodro­wego. Czy po operacji odzyskam samodzielność? Niewiele też wiem 0 zabiegu. Proszę o informacje.
Jeżeli zakwalifikowano Panią do operacji, to z pewnością lekarz uznał, że taki zabieg pomoże – oczywiście przedtem przejdzie Pani jeszcze badań, m.in. prześwietlenie, badanie krwi, EKG. Celem zabiegu jest uwolnienie pacjenta od bólu, przywrócenie rucho­mości stawu, korekta zniekształceń, od­tworzenie właściwej długości kończyny. W trakcie operacji chirurg zastępuje zniszczoną głowę kości udowej metalo­wą lub ceramiczną kulą zamocowaną na trzpieniu. Pacjent spędza w szpitalu od 3 do 10 dni. Po wyjściu ze szpitala konieczne są jednak wizyty u fizykotera­peuty, rehabilitanta i wykonywanie ćwiczenia. Trzeba się nauczyć chodzenia, pokonywania schodów, wstawania i  siadania. Należy korzystać z kul lub bal-konika, a później wspierać się na lasce. Ćwiczenia usprawniające zawsze są dobierane indywidu^e. Z pewnością, wychodząc ze szpitala, uzyska Pani wszystkie potrzebne informacje.

Kuracje uzdrowiskowe

Kuracje uzdrowiskowe polegają na poddawaniu organizmu różnym bodźcom mającym wywołać reakcje, które zainicjują procesy samonaprawcze. Efekty takich kuracji pojawiają się stopniowo, ale są trwalsze od uzyskiwanych innymi meto­dami. Jednak nie każde schorzenie nadaje się do lecenia uzdrowiskowego. W niektórych przypadkach z góry wiado­mo, że tego rodzaju terapia nie przyniesie korzyści, a nawet może doprowadzić do pogorszenia stanu zdrowia. Do takich schorzeń należą m.in. ostre lub przewlekłe choroby zakaźne, zaawansowana choroba wieńcowa, niewydolność układu krążenia, wątroby, nerek, choroby psychiczne, padaczka z częstymi napadami, czynna choroba nowotworowa.